فنومنون عدم پدرسالاری مؤسساتی: پارادایم‌های پنهان مدرسه و استراتژی‌های مقاومت خانوادگی مقدمه: سیاست‌های نهان به عنوان فرم از حذف جنسیتی مشکل سیاست‌های به اصطلاح «هدفمند به سوی عدم پدرسالاری» در مدرسه به ندرت به صورت دستورالعمل‌های رسمی مطرح می‌شود. بیشتر این موضوع به عنوان مجموعه‌ای از پارادایم‌های غیررسمی، الگوهای ارتباطی و اصول سازمانی مطرح است که به طور سیستماتیک نقش پدران را در فرآیند آموزشی حذف یا به حداقل می‌رساند. این «برنامه آموزشی پنهان» (curriculum hidden) پارادایم‌های جنسیتی قدیمی را منتقل می‌کند، جایی که فرزندداری و ارتباط با مدرسه حق مخصوص مادر است و پدر تنها به عنوان یک مقام کمک‌کننده، مالی یا انضباطی عمل می‌کند. این نوع از عملکرد نه تنها به پدران، بلکه به فرزندان آسیب می‌زند و نقش‌های جنسیتی را تقویت می‌کند و فرزند را از یک منبع مهم حمایت محروم می‌کند. تشریح مکانیسم‌های حذف: چگونه این در عمل عمل می‌کند ارتباطات جنسیتی: هدف‌گیری پیام‌ها: همه ارسال‌های عمومی (دوستان الکترونیکی، چت‌ها، اعلان‌ها) به زبان ماده‌سازی شده هستند: «عزیزان مادران!», «عزیزان مادران عزیز!». حتی اگر هدف عمومی باشد، تصاویر وب‌سایت مدرسه و شبکه‌های اجتماعی تقریباً تنها مادران را در رویدادها نشان می‌دهند. زبان ارتباطی مادرانه: در جلسات والدین و مذاکرات شخصی معلمان به طور ناخودآگاه از لغت‌ها و موضوعاتی استفاده می‌کنند که به تجربه مادرانه اعتماد دارند («شما به عنوان مادر می‌دانید...»، بحث در دسته‌بندی‌های «غذا دادن-لباس پوشیدن-خواباندن»)، که ممکن است پدران را که تجربه والدین خود را به طور متفاوتی بیان می‌کنند، از دور نگه دارد. موانع سازمانی از نظر زمان و فرمت: زمان جلسات و رویدادها: تعیین زمان کلیدی جلسات در روز کاری در وسط روز (14:00-16:00) به طور خودکار بسیاری از پدران شاغل با برنامه کاری استاندارد را حذف می‌کند. این یک قصد بدی نیست، بلکه یک سنت، مبتنی بر مدل «پدر شاغل – مادر غیرشاغل» است. فرمت‌های مشارکت: مدرسه اغلب پیشنهاد می‌دهد که پدران تنها در فعالیت‌های «مردانه» شرکت کنند: روز جهانی کار، جشن ورزشی، «دفاع» پروژه. دعوت به مشارکت برابر در بحث‌های برنامه آموزشی، شرایط روانی، برنامه‌های رشد وجود ندارد. تباهی شناختی معلمان: تأثیر انتظار: وقتی مدیر یا معلم پدر را در ورودی می‌بیند، ممکن ... Читать далее