بازی‌های المپیک و حرکت داوطلبانه: سرمایه اجتماعی رویداد بزرگ رشد مؤسسه داوطلبانه در زمینه بازی‌ها این پدیده کار داوطلبانه و رایگان در چارچوب بازی‌های المپیک ریشه‌های عمیقی دارد که به فعالیت‌های اجتماعی برای سازماندهی جشن‌های ورزشی در دوران باستان برمی‌گردد. اما در فرمت امروزی، مؤسسه داوطلبانه نسبتاً جدید شکل گرفته است. با وجود جذب دستیارهای غیرتجاری در لندن (۱۹۴۸) و هلسینکی (۱۹۵۲)، نقطه شروع رسمی سال ۱۹۸۰ — بازی‌های تابستانی لیک-پلاسید است. در آن زمان، کمیته سازماندهی برای اولین بار به طور سیستماتیک به جذب، آموزش و سازماندهی کار داوطلبانه نزدیک شد و ارزش اقتصادی و اجتماعی آن‌ها را فهمید. موفقیت این مدل توسط بازی‌های لس‌آنجلس (۱۹۸۴) تثبیت شد، جایی که کار حدود ۳۰ هزار داوطلب نه تنها هزینه‌ها را به حداقل رساند، بلکه یک محیط استقبال بی‌نظیر ایجاد کرد. از این لحظه به بعد، نیروی داوطلبانه به عنصر ضروری و سازنده هر رویداد بزرگ المپیک تبدیل شد. اهمیت اقتصادی و عملکردی از دیدگاه علمی، کار داوطلبانه یک منبع اقتصادی خاص است که هزینه‌های مالی قابل توجهی را جایگزین می‌کند. مجموع вклад داوطلبان معادل صدها میلیون دلار است. به عنوان مثال، در بازی‌های لندن (۲۰۱۲) حدود ۷۰ هزار «Game Maker» حدود ۸ میلیون ساعت کار کردند که بر اساس تحقیقات، هزینه کمیته سازماندهی را تا ۱۰۰ میلیون پوند استرلینگ کاهش داد. از نظر عملکرد، داوطلبان تا ۳۰٪ از مجموع موقعیت‌های کاری را انجام می‌دهند و در زمینه‌های متنوعی فعالیت می‌کنند: از استقبال هیأت‌ها در فرودگاه‌ها و اعطای پروانه‌ها تا کمک در مکان‌های ورزشی، کار با رسانه‌ها و سازماندهی مراسم. حضور آن‌ها به توانایی انعطاف‌پذیری منابع انسانی در دوره‌های اوج کمک می‌کند، اطمینان از کار بی‌وقفه هزاران فرآیند کوچک که نمی‌توان آن‌ها را کاملاً اتوماتیزه کرد یا فقط به کارمندان استخدامی سپرد. ساختار انگیزشی و نمایه اجتماعی بررسی انگیزه داوطلبان المپیک موضوع تحقیقات جامعه‌شناختی و مدیریت است. انگیزه‌ها می‌توانند به چند بخش تقسیم شوند: رویدادها (رویدادی): تمایل به بودن بخشی از رویداد تاریخی و جهانی، احساس محیط منحصر به فرد آن از داخل. اجتماعی: نیاز به تعلق به گروه معنی‌دار، آشنایی‌های جدید و ارتباط. خیرخواهانه: تمایل به مشارکت در موفقیت کشور خود، کمک به جامعه. شغلی و آ ... Читать далее