مواد صرفه‌جویی انرژی در معماری و ساخت و ساز: چگونه خانه‌ها یاد می‌گیرند که انرژی را تباه نکنند تصور کنید خانه‌ای که در زمستان نیازی به گرمایش ندارد و در تابستان تقریباً گرم نمی‌شود. خانه‌ای که خودش میکروکلیمات خود را تنظیم می‌کند و حساب‌های خدمات شهری در آن به صفر نزدیک می‌شوند. این یک افسانه نیست، بلکه واقعیت قرن بیست و یکمه که با استفاده از مواد صرفه‌جویی انرژی بیشتر و بیشتر به دسترس پذیر می‌شود. در زمانی که تغییرات اقلیمی و افزایش قیمت‌های مواد انرژیی به چالش‌های اصلی تبدیل می‌شوند، صنعت ساخت و ساز با یک انقلاب واقعی مواجه شده است. جای بتون و آجر می‌آیند موادهایی که نه تنها عایق‌بندی می‌کنند بلکه به واقع نفس می‌کشند، حرارت را ذخیره می‌کنند و حتی انرژی تولید می‌کنند. بیایید ببینیم چه راه‌حل‌های نوآورانه‌ای تا به حال شکل شهرهای ما را تغییر داده‌اند و آینده ما را برای پایدارتر شدن قول می‌دهند. چرا مواد قدیمی دیگر کار نمی‌کنند مواد ساخت و ساز سنتی مانند بتون، آجر و دیوارچینی در دورانی که انرژی ارزان بود ایجاد شدند. عملکرد اصلی آن‌ها قوتی و استحکام بود. اما آن‌ها به طور ناامیدی حرارت را حفظ می‌کنند، به آسانی سرد می‌شوند و نیاز به هزینه‌های بالا برای گرمایش و سرمایش دارند. بر اساس تحقیقات بین‌المللی، ساختمان‌ها حدود 40 درصد از انرژی اولیه جهان را مصرف می‌کنند. و این در حالی که ما می‌دانیم که می‌توانیم به روش دیگری ساخت و ساز کنیم. مواد صرفه‌جویی انرژی نه تنها یک عایق‌بندی نیستند بلکه یک راه‌حل سیستمیک هستند که خود فلسفه ساخت و ساز را تغییر می‌دهد. در قرن بیست و یکم، معماران و مهندسان بیشتر و بیشتر در کلمات «خانه‌های پассивی» فکر می‌کنند — ساختمان‌هایی که تقریباً به انرژی خارجی نیاز ندارند. و نقش کلیدی در اینجا به موادهایی که می‌توانند حرارت را ذخیره، منعکس یا تبدیل کنند، نسبت داده می‌شود. وظیفه آن‌ها نه تنها محافظت از سردی بلکه خودکفایی و سازگاری با محیط زیست است. لبه‌های نرم حرارت: هواگل و پنل‌های خالی یکی از شگفت‌انگیزترین اختراعات سال‌های اخیر هواگل است. این مواد از 99 درصد هوا تشکیل شده‌اند اما در عین حال دارای ویژگی‌های عایق حرارتی فوق‌العاده‌ای هستند. هواگل آنقدر سبک است که می‌توان آن را روی یک گلبرگ نگه داشت، اما در عین حال قادر به تحمل دماها و ارائه عایق‌بن ... Читать далее