اخلاق در استفاده از فناوری‌های دیجیتال: چالش‌های جدید و اصول مقدمه: از ابزار به محیط زیست فناوری‌های دیجیتال دیگر ابزارهای بی‌طرف نیستند، بلکه به محیطی تبدیل شده‌اند که رفتار، هوشیاری و روابط اجتماعی را شکل می‌دهد. این موضوع نیاز به انتقال از «اخلاق حرفه‌ای محدود» متخصصان IT به اخلاق دیجیتال جامع دارد — سیستم اصول اخلاقی که توسعه، اجرا و استفاده از فناوری‌ها را تنظیم می‌کند. یکی از پارادوکس‌های کلیدی دوران مدرن این است که پیشرفت فناوری از بازتاب اخلاقی پیشی می‌گیرد، و باعث ایجاد «vakuum normativ» در پیرامون پدیده‌هایی مانند تصمیم‌گیری الگوریتمی، هوش مصنوعی تولیدی و رابط‌های عصبی می‌شود. مشکلات اخلاقی اصلی در عصر دیجیتال 1. مسئولیت الگوریتم‌ها و تعصب داده‌ها هوش مصنوعی و الگوریتم‌ها بیشتر و بیشتر تصمیمات تأثیرگذاری بر زندگی انسان‌ها را می‌گیرند: از تأیید وام و انتخاب کاندیداهای شغلی تا تعیین مدت حبس. اما الگوریتم‌ها غیرعادلانه هستند — آنها تعصباتی را که در داده‌های آموزشی قرار دارند، منعکس می‌کنند. نمونه‌ای از این موضوع سیستم COMPAS است که در ایالات متحده برای ارزیابی خطر بازگشت مجدد مجرمان استفاده می‌شود. مطالعه ProPublica در سال 2016 نشان داد که الگوریتم به طور سیستماتیک خطر بازگشت مجدد را برای آفریقایی‌تبارها افزایش داده و برای سفیدپوستان کاهش داده است، و نابرابری‌های اجتماعی تاریخی را بازسازی کرده است. نکته جالب: در سال 2018، Amazon مجبور شد از الگوریتمی که در انتخاب کارکنان زن‌ها را تعصب می‌کرد، دست بردارد. سیستم با استفاده از رزومه‌های کارکنان شرکت در 10 سال گذشته که بیشتر آنها مرد بودند، آموزش دیده و یاد گرفته بود که واژگان خاصی که در رزومه‌های زنانه وجود دارد (مثلاً «کاپیتان تیم شطرنج زنان») را «عقوبت» کند. 2. نابرابری دیجیتال و دسترسی اخلاق فناوری‌های دیجیتال باید به دیجیتال Divide توجه کند — نابرابری در دسترسی به فناوری‌ها و مهارت‌های دیجیتال. پاندمی COVID-19 این مشکل را برجسته کرده است: در حالی که برخی می‌توانستند از راه دور کار و تحصیل کنند، دیگران از زندگی اجتماعی و اقتصادی حذف شدند. علاوه بر دسترسی فنی، مشکلی به نام بی‌سوادی عملی نیز به وجود می‌آید — ناتوانی در ارزیابی انتقادی اطلاعات، حفاظت از حریم خصوصی و درک منطق الگوریتم‌ها. 3. تقلب توجه و طراحی تاک ... Читать далее