اختلال شخصیت نااجتماعی (آ.ش.ن)، به زبان عامیانه - سویوپاتی. این نه فقط "شخصیت بد" و نه یک ماده جرمی است. این یک اختلال عمیق روانی است که در آن فرد به طور سیستماتیک حقوق دیگران را نادیده می‌گیرد، هیچ احساس گناهی ندارد و قادر به یادگیری معیارهای اجتماعی نیست. این افراد می‌توانند جذاب، باهوش و حتی خوش‌اخلاق باشند — اما دنیای درونی آن‌ها از همدلی محروم است. آن‌ها در اطرافیان خود یا موانع می‌بینند یا ابزارهایی برای رسیدن به اهداف خود. در این مقاله ما به بررسی این می‌پردازیم که چگونه می‌توان سویوپاتی را تشخیص داد، آیا می‌توان آن را درمان کرد و چگونه می‌توان خود را محافظت کرد. اختلال شخصیت نااجتماعی چیست این یکی از اختلالات گروه B (نمایی، عاطفی، اضطرابی) است. این اختلال با الگوی پایدار بی‌توجهی و نقض حقوق دیگران مشخص می‌شود. تشخیص این اختلال زمانی انجام می‌شود که فردی از ۱۵ سالگی (اگرچه علائم ممکن است زودتر ظاهر شوند) حداقل سه معیار زیر را نشان دهد: ناتوانی در پیروی از معیارهای اجتماعی (بازداشت‌های مکرر)، تمایل به دروغگویی و فریبکاری، اضطراب و فقدان برنامه‌ریزی برای آینده، تحریک‌پذیری و خشونت، بی‌توجهی به امنیت (خود و دیگران)، بی‌مسؤولیتی (مثلاً بدهی‌های مالی)، فقدان احساس گناه. مهم: فقط بودن خودخواه نه به معنای بودن سویوپاتی است. برای تشخیص باید رفتار به خودی خود باعث رنجیدگی شود (برای خود فرد یا اطرافیان) و از معیارهای فرهنگی منحرف باشد. سویوپاتی و روان‌پاتژی: شباهت‌ها و تفاوت‌ها در ذهن عمومی این دو اصطلاح اغلب اشتباه گرفته می‌شوند. هر دو اختلالات نااجتماعی هستند. اما تفاوت‌هایی وجود دارد. روان‌پاتژی به عنوان یک اختلال مادرزادی و ژنتیکی در نظر گرفته می‌شود. روان‌پات‌ها فعالیت هیپوکامپوس (مسئول برای ترس و همدلی) کاهش یافته دارند. آن‌ها سردسرد، حساب شده و می‌توانند احساسات را تقلید کنند. سویوپاتی اما تحت تأثیر محیط شکل می‌گیرد (آزار و اذیت، آسیب در دوران کودکی). سویوپات‌ها بیشتر اضطراب‌زده و ناهماهنگ هستند، تحریک‌پذیر. آن‌ها نیز احساس گناه نمی‌کنند، اما می‌توانند به یک یا دو نفر (مثلاً به مادر) وابسته شوند. در روان‌پزشکی عملیاتی، تشخیص به یک روش انجام می‌شود، اما تفاوت‌ها برای درک رفتار مهم هستند. دلایل شکل‌گیری اختلال شخصیت نااجتماعی دلایل دقیق آن هنوز به طور کامل مطا ... Читать далее