سوال اینکه آیا می‌توان از کاکتوس خورده شود، مانند یک شوخی یا موضوع یک رمان ماجراجویانه به نظر می‌رسد، اما برای زیست‌شناسان، گاسترونوم‌ها و مردم‌شناسان، این موضوع مدت‌ها است که به عنوان یک موضوع جدی مطالعه شده است. این گیاهان خاردار که در مناطق خشک هر دو آمریکای زندگی می‌کنند، دارای ویژگی‌های شگفت‌انگیزی هستند که شامل سازگاری با محیط‌های سخت و ارزش غذایی می‌شود. استفاده از آنها در غذا — یک تخیلی نیست، بلکه بخشی از سنت‌های فرهنگی بسیاری از قوم‌ها است. طبیعت زیستی کاکتوس‌ها کاکتوس‌ها به خانواده Cactaceae تعلق دارند که شامل بیش از دو هزار گونه است. بی‌نظیری زیستی آنها در توانایی زندگی در جایی است که بیشتر گیاهان از بین می‌روند. ساقه‌های گوشتی و خاردار، نه تنها به عنوان محافظ عمل می‌کنند، بلکه مخزن آب نیز هستند. بافت داخلی گیاه پر از مواد نشاسته‌ای و کربوهیدرات‌هاست که به آن اجازه می‌دهد مدت‌ها آب را نگه دارد. جالب است که کاکتوس‌ها دارای برگ‌های معمولی نیستند. فتوسنتز در ساقه‌های سبز انجام می‌شود که آنها را مانند آزمایشگاه‌های زنده، تبدیل‌کننده انرژی خورشیدی، می‌کند. دقیقاً این بافت تبدیل به پایه برخی از غذاهایی می‌شود که در آشپزی مکزیک و آمریکای جنوبی استفاده می‌شود. گونه‌های قابل خوردن و ویژگی‌های آنها با اینکه بیشتر کاکتوس‌ها دارای خارها و مواد شیرین یا سمی هستند، اما برخی از گونه‌ها برای مصرف مناسب هستند. مثال معروف آنها اپونتیا است — گیاهی با ساقه‌های مسطح و خوشمزه که به لوب‌ها شباهت دارد. در آشپزی به آنها نپالس می‌گویند و آنها بخش مهمی از آشپزی مکزیکی محسوب می‌شوند. پس از برداشتن خارها و پوست، گوشت اپونتیا طعمی نرم با کمی اسید و طعم گیاهی پیدا می‌کند. آنها را می‌توان پخته، پخته، خشک یا خورده شوند. میوه‌ها نیز قابل مصرف هستند — شیرین، با عطر ملایم، که تحت نام «تونا» شناخته می‌شوند. آنها سرشار از ویتامین C، فیبر و آنتی‌اکسیدان هستند که آنها را نه تنها خوشمزه بلکه مفید می‌کند. اما نه همه اعضای این خانواده بی‌خطر هستند. برخی از گونه‌ها دارای آلکالوئیدها و اکسالات هستند که می‌توانند باعث تحریک مخاط و مشکلات گوارشی شوند. بنابراین انتخاب کاکتوس برای آزمایش‌های آشپزی نیاز به دقت و دانش گیاه‌شناسی دارد. آسیب‌های تاریخی و فرهنگی مصرف سنت استفاده از کاکتوس‌ها در غذا دارای تار ... Читать далее