سوال از بی‌نهایت کیهان یکی از پیچیده‌ترین مسائل در علم مدرن است. پاسخ قطعی وجود ندارد، اما داده‌های علمی جدی و مدل‌های نظری وجود دارند که امکان بررسی گزینه‌های مختلف را فراهم می‌کنند. پاسخ بستگی به این دارد که چه چیزی تحت عنوان «کیهان» در نظر گرفته می‌شود. جهان قابل مشاهده و تمامی جهان مهم است که بین جهان قابل مشاهده و تمامی جهان تفاوت قائل شویم. محدوده قابل مشاهده آن چیزی است که ما می‌توانیم ببینیم، زیرا نور از این اجرام به ما رسیده است. قطر جهان قابل مشاهده حدود ۴۶ میلیارد سال نوری است. این به این دلیل نیست که اجرام اینقدر دور هستند، بلکه به این دلیل که فضا در حال انبساط است، در حالی که نور به ما می‌آید. چیزی ممکن است ورای این مرز باشد، اما ما نمی‌توانیم آن را ببینیم. تمامی جهان ممکن است بسیار بزرگتر از محدوده قابل مشاهده باشد. و اینجا است که حوزه فرضیات شروع می‌شود. سه سناریوی اصلی سناریو موضوع پیامدها جهان پایان‌یافته و بسته فضا پیچیده شده و به خودش بازمی‌گردد هیچ لبه‌ای وجود ندارد، اما حجمی پایان‌یافته دارد جهان بی‌نهایت و صاف فضا به صورت بی‌نهایت در همه جهات گسترش می‌یابد هیچ لبه‌ای و هیچ مرکزی وجود ندارد پایان‌یافته، اما بی‌نهایت مانند سطح یک کره: مساحت پایان‌یافته، اما هیچ لبه‌ای وجود ندارد می‌توان به طور مداوم حرکت کرد و به نقطه اولیه بازگشت چیزی که اندازه‌گیری‌ها می‌گویند داده‌های فعلی نظارت‌های فضایی نشان می‌دهد که جهان با دقت بالا صاف است. این به این معناست که فضا در مقیاس‌هایی که می‌توانیم اندازه‌گیری کنیم، پیچیده نشده است. اگر جهان صاف باشد، ممکن است بی‌نهایت باشد. اما اندازه‌گیری‌ها هیچ‌گاه فرض نمی‌کنند که آن بسیار بزرگ باشد — به اندازه‌ای که کجی در محدوده قابل مشاهده ظاهر نمی‌شود. داده‌های تشعشعات پس‌زمینه و توزیع کهکشان‌ها نشان می‌دهد که انحرافات از صاف بودن بسیار کم هستند. اما دقت اندازه‌گیری‌ها به اندازه‌ای نیست که بتوان تفاوت بین «بی‌نهایت» و «بسیار بزرگ» را تشخیص داد. مشکل بررسی بی‌نهایت بی‌نهایت مستقیماً قابل اندازه‌گیری نیست. ما تنها می‌توانیم محدوده قابل مشاهده را مشاهده کنیم. همه چیز ورای آن بر ... Читать далее