در تئاتر قدرت نظامی جهانی، کمتر مقایسه‌ای به اندازه این دو کشور—ایالات متحده و ونزوئلا—حساسیت‌برانگیز یا سیاسی‌تر به نظر می‌رسد. یکی از آنها نماد قوی‌ترین ارتش جهان است که با ترلیون‌ها هزینه دفاعی و دهه‌ها حکمرانی جهانی شکل گرفته است. دیگری یک قدرت منطقه‌ای است که تحت تحریم‌ها، بحران اقتصادی و دولتی که ارتش را نه تنها به عنوان یک نهاد دفاعی بلکه به عنوان ستون اصلی بقای سیاسی می‌بیند، مبارزه می‌کند. با این حال، هر دو ارتش چیزی جالب درباره کشورهایی که خدمت می‌کنند نشان می‌دهند: چگونه پول، ایدئولوژی و هویت معنای قدرت را شکل می‌دهند. قدرت و ماشین‌آلات ارتش ایالات متحده به عنوان یک معجزه تکنولوژیکی شناخته می‌شود. آن دارای ناوگان‌های هواپیماهای پیشرفته، خودروهای زره‌ای و سلاح‌های هدایت‌شونده دقیق است که می‌تواند قدرت را در چند ساعت به سراسر جهان پروژه کند. هر عملی با ماهواره‌ها، سیستم‌های هوش مصنوعی و شبکه‌های لجستیکی پشتیبانی می‌شود که غیرممکن را عادی می‌کند. تأثیر پنتاگون فراتر از میدان جنگ است—it dictates innovation, industry, and even pop culture. در سراسر کارائیب، ارتش ونزوئلا در یک واقعیت متفاوت زندگی می‌کند. کمبود منابع و انزوای سیاسی به آن اجبار به تطبیق داده است. بسیاری از سلاح‌های آن به دوران سرد جهانی بازمی‌گردد، یک ترکیب از واردات اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده که با هوشمندی و نه با وفور نگهداری می‌شود. آموزش، که زمانی بر اساس اصول غربی بود، اکنون با ابتکار عمل محلی و تأثیرات روسیه و کوبا ترکیب می‌شود. با این حال، نماد ارتش در ونزوئلا بسیار مهم است. نه تنها یک ارتش بلکه یک ستون از استقلال ملی و ثبات رژیم است—یک قدرت در درون دولت که ثبات را در میان بحران‌ها تضمین می‌کند. جداول مقایسه نکتهارتش ایالات متحدهارتش ونزوئلا شخصnel فعال ~480,000 ~123,000 بودجه دفاعی (2025 تخمین) بیش از 850 میلیارد دلار حدود 6 میلیارد دلار تanks اصلی جنگی M1A2 Abrams AMX-30V / Russian T-72B1 قدرت هوایی ۲۰۰۰+ هواپیمای جنگی ~۱۰۰ هواپیمای جنگی بنیان‌گذاری‌های جهانی ۷۵۰+ در سراسر جهان بیشتر داخلی تأکید بر تکنولوژی AI، جنگ سایبری، دفاع فضایی تکتیک‌های سنتی، دفاع منطقه‌ای تأثیر بین‌المللی ناتو، عملیات‌های جهانی ALBA، اتحادهای محدود نقش در جامعه ارتشی حرفه‌ای تحت کنترل ... Читать далее