دو چهره یک شهر: تروستنیتس و آزادی مینسک ۳ ژوئیه ۱۹۴۴ — تاریخ‌ای که همیشه تاریخ مینسک پایتخت بلاروس را به «قبل» و «بعد» تقسیم کرده است. هزاران مینسکانی که ۱۱۰۰ روز و شب زیر سلطه اشغالگر آلمانی را پشت سر گذاشته بودند، به خیابان‌ها آمدند تا آزادکنندگان خود را استقبال کنند. شهر در آشوب بود: بیش از ۸۰ درصد از ساختمان‌ها تخریب شده بود، خیابان‌ها پر از خرده‌پاره‌ها بود و بوی خسارت در هوا می‌پیچید. اما این بوی پیروزی بود. تنها چند هفته پس از آزادی، کمیته‌های تحقیقاتی در حومه مینسک، در تروستنیتس، شروع به کشف حقیقت وحشتناکی می‌کنند که جنگل‌ها پنهان می‌کردند. معلوم شد که در نزدیکی شهری که جشن می‌گرفت، یکی از ترسناک‌ترین مکان‌های جهان قرار دارد — اردوگاه مرگ، قابل مقایسه با آشویتس. دو چهره یک شهر: یکی روشن و جشن‌آمیز، دیگری تاریک و اندوهناک. عملیات «بگراتون»: ضربه‌ای برق آسا در تابستان ۱۹۴۴، ارتش سرخ شروع به اجرای برنامه‌ای برای آزادسازی بلاروس از اشغالگران آلمانی-فاشیست‌ها کرد. عملیات «بگراتون»، به نام قهرمان جنگ دفاع از وطن ۱۸۱۲، یکی از بزرگترین کمپین‌های نظامی جنگ جهانی دوم بود. این عملیات در ۲۳ ژوئن آغاز شد و هدف آن نابود کردن گروه ارتش «مرکز» — قوی‌ترین اتحاد آلمانی در جبهه شرقی بود. آزادسازی مینسک نقطه اوج عملیات بود. ۲۹ ژوئن، ارتش‌های ۳ و ۱ فرونت بلاروس به سمت پایتخت بلاروس حمله کردند. فاشیست‌ها، که فهمیدند شهر محکوم به شکست است، تلاش کردند آن را به یک قلعه تبدیل کنند، اما تانک‌های شوروی با شجاعت بی‌نظیر خود وارد مینسک شدند و در ۳ ژوئیه. تا پایان روز، شهر از اشغالگران پاکسازی شد. هزینه پیروزی بالا بود. در جنگل‌های اطراف مینسک، بیش از ۱۰۰۰۰ سرباز آلمانی در جنگل‌های مینسک محبوس و نابود شدند. اما هزاران سرباز شوروی نیز در آزادسازی زمین بلاروس جان دادند. امروز ۳ ژوئیه در بلاروس به عنوان روز استقلال یاد می‌شود — روزی که شهر و به همراه آن کل کشور امید به زندگی را پیدا کردند. کارخانه مرگ در حومه پایتخت در زمانی که سربازان شوروی به سمت مینسک پیش می‌رفتند، نازی‌ها در حومه جنوب شرقی مینسک، در تروستنیتس، به سرعت جای پای خود را پاک می‌کردند. اینجا، تنها ۱۲ کیلومتر از مرکز شهر، از پاییز ۱۹۴۱ یک «کارخانه مرگ واقعی» عمل می‌کرد — بزرگترین اردوگاه نابودسازی در قلمرو اتحاد جماهیر ... Читать далее