Рақамикунонии осори хаттӣ имкони нигоҳдорӣ, мутолиа ва истифодаи такрории донишро васеъ мекунад. Вале танҳо ба шакли электронӣ гузаронидани китоб ё суханронӣ барои ёфтани ҷавоби дақиқ кофӣ нест. Истифодабаранда метавонад мавзӯъро донад, аммо номи асар, санаи суханронӣ ё ибораи дақиқи дар ҳуҷҷат истифодашударо надонад. Дар ин ҳолат ҷустуҷӯи маъноӣ ва саволу ҷавоб ба забони табиӣ аҳамият пайдо мекунад. Барномаи «Маърифатнома» ҳамчун муҳити ягонаи дастрасӣ ба осор, иқдомҳо ва ташаббусҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон баррасӣ мешавад. Дар сомонаи расмии Президент бахшҳои китобҳо, паёмҳо ва суханрониҳо мавҷуданд [1–3]. Ин манбаъҳо метавонанд барои ташкили феҳристи санҷидашудаи барнома истифода шаванд. Барои ҳар мавод бояд асл, сана, навъи ҳуҷҷат ва роҳи бозгашт ба манбаъ нигоҳ дошта шавад. Масъалаи илмӣ ва амалии лоиҳа чунин аст: чӣ гуна метавон дастрасии осон ба маълумотро бо саҳеҳӣ ва имкони санҷидани ҷавоб якҷо кард? Амсилаи забонӣ метавонад матни равон тавлид намояд, вале равонии матн худ далели дурустии он нест. Аз ин рӯ, дар тарҳи пешниҳодӣ амсилаи зеҳни сунъӣ ҷавобро бо такя ба маводи дарёфтшуда омода мекунад ва ҳангоми нокифоя будани далел ин маҳдудиятро нишон медиҳад. ... Читать далее