Noel öncesi büyü inancı ve Bayram Arifesinin semantik yapısı ve geçiş zamanı yapısı Noel öncesi dönem (Advent) ve özellikle Bayram Arifesinin (tatilin akşamı) Avrupalı ve Slavik geleneklerinde benzersiz bir liminal (geçiş) zaman olduğu düşünülüyor, bu dönemde normal sosyal ve doğal yasalar zayıflar ve dünyalar arasındaki sınırlar şeffaf hale gelir. Bu günlerde büyü inancı, sadece bir inanç değil, antik düşünme modellerini, tarım döngülerini ve şaşkınlık duyusuna derin bir psikolojik ihtiyacı yansıtan karmaşık ritüel uygulamalardan oluşur. 1. Zamanın zamanı olmayan: kosmolojik bağlam Anlamaya anahtar olan, Noel ile tarihsel olarak yakından ilişkili olan kış güneş dönümünün kutsallaştırılmasıdır. Bu, güneşin en az faaliyet gösterdiği, eski olanın ölümü ve yeni güneşin doğuşu olan bir andır. Halk takviminde bu, normal zaman akışının durması, mola, başka bir dünyayla temas kurma olasılığı olan bir zamandır. Bayram Arifesinin (söyleniş: postane yemeği) postun sonunun ve yeni bir döngüye hazırlık için bir işaret olarak işaretlenir. 2. Magik uygulamaların sınıflandırılması ve işlevleri Uygulamalar, her biri belirli psikolojik veya sosyal görevleri çözen birkaç temalı bloğa ayrılabilir. 1. Kahramanlık ve kehanet (ayrıca). İşlev: Geleceği «perde açıldığında» öğrenme çabası. Özellikle bu, evlilik, refah, yaşam ve ölümle ilgili bir şeydi. Örnekler: Okun altında dinleme (Slavik geleneği): Konuşma parçaları duymak, dinleyene bir kehanet. Parafin veya oksit kalay dökme: Kalınlaşmış metal suya dökülür ve kalıntı figürlerin şekline göre geleceği yorumlanır (gemi - yolculuk, taç - başarılı). Botin veya çizme falı: Kız, ayakkabıyı kapılardan atar — buraya gösteren topuktan gelicek damat. Bu uygulamalar, geleceğe dair endişeyi yapılandırır ve rastgele işaretlerin yorumlanması yoluyla kontrol sahte bir izlenimi verir. 2. Ataların ruhları ve öteki dünyalara ilişkin ritüeller. İşlev: Öteki dünyanın güçlerine hitap etme veya onlardan korunma. Örnekler: Ölü atalar için masada veya penc ... Читать далее