Çocuk 8 yaşında dikiş bağlayamıyor. Annesi ona hangi kulübe gitmesini karar veriyor. Öğrenci, nasıl ev faturasını ödeyeceğini bilmiyor. Tüm bunlar aşırı korumanın sonuçlarıdır. Bağımsızlık yetiştirmek şiddet değil, sevgidir. Kendi başına bilmeyen bir çocuk, güvenli ve mutlu büyür. Ama bağımsızlığı yetiştirmek, diktatör olmaktan nasıl kaçınılır? Kaç yaşında başlanmalı Doğumdan itibaren. Evet, bebek kıyafeti giymeyemiyor, ama yemek yemek istediğini sinyal verebilir. Onun sinyallerine saygı gösterin. 1 yaşında: çay kadehiyle içmek, çatal tutmak. 2 yaşında: çorap çıkarmak, oyuncakları toplamak. 3 yaşında: kısmen kıyafet giymek, ellerini yıkamak. 4 yaşında: dikiş bağlamak (en zor), masaya örtü açmak. 5 yaşında: dişlerini fırçalamak, yatak yapmayı toplamak, kıyafet seçmek. 6-7 yaşında: çantayı toplamak, basit yemek yapmak (sandviç). 8-10 yaşında: mağazaya gitmek, cebinden parayı harcamak, zamanı takip etmek. 11-13 yaşında: basit yemekler yapmak, doktora çağırmak, toplu taşıma kullanmak. 14-17 yaşında: bütçeyi yönetmek, günü planlamak, çatışmaları çözmek. Önemli: Çocuğunuzun yapabileceği şeyleri onun için yapmayın. Ama bilgisizlik içinde de bırakmayın. Anne babaların hataları Çocuğu için yapmak («hızlı yapayım»). Çocuk, her şeyin borçlu olduğunu alışkanlık eder. Başarısızlıklar için eleştirmek («elinde ne var»). Çocuk, denemeyi korkar. Yerinde değilken korumak («daha fazla düşme»). Çocuk, korkak büyür. Çocuk yaşına uygun olmayan görevler vermek («3 yaşında pencereleri yıkayın»). Çocuk, üzülür ve bırakır. Güvenmemek («haklı yapamazsın»). Yenilikçiliği öldürür. Yenilikçiliği cezalandırmak («çay ısıttı mı? cezalandıracağım!»). Sağduyusuz. Pratik adımlar Ev işlerini paylaşın. Çatalı yıkamak, tozunu silmek, çiçekleri bakımını yapmak. «Teşekkür ederim» yerine, aile üyesi olduğu için. Denemeleri teşvik edin, hatta düzgün olmasa bile. «Sen denemediğin için başarılısın» deyin. Görevleri kademeli olarak karmaşıklaştırın. İlk olarak kitapları çantaya koyacak, sonra ... Читать далее