concepto دین برای فقرا امروز «دین برای فقرا» — این کلمات که توسط کاردینال خورخه برگولیو قبل از انتخاب شدن به عنوان پاپ گفته شد، نه تنها یک شعار بلکه یک برنامه عمل برای کل دنیای کاتولیک شد. امروز، پس از بیش از ده سال از آغاز pontificate فرانسیس، این مفهوم دارای شکل‌های مشخصی شده است. این نه انسان‌دوستی در مفهوم کلاسیک است. این باز تعریف خودنمایی رسالت کلیسا است: نه به عنوان یک نهاد برای «مسیحیان خوب»، بلکه به عنوان فضایی که فرد فقیر خود را نه به عنوان یک موضوع کمک، بلکه به عنوان یک موضوع تغییر احساس می‌کند. از تئوری به عمل در زمان پاپ فرانسیس، مفهوم «کلیسای فقیر» دیگر یک ایده انتزاعی نبود و به یک سیاست واقعی تبدیل شد. پونتیفک در جایگاه خانه مهمانان «خانه مارفای مقدس» ساکن شد، به جای آپارتمان‌های لوکس، از کالسکه پاپی و لباس‌های گران‌قیمت خود دست کشید. اما مهم‌تر از این‌ها بود. او یک سازمان ویژه ایجاد کرد — دیکاستریای امور خدمت به توسعه کامل انسان، که نه تنها به توزیع پول می‌پردازد بلکه به تحلیل دلایل سیستماتیک فقر می‌پردازد. فرانسیس نامه‌ی آپوستولی «Evangelii Gaudium» را نوشت، که در آن به طور مستقیم گفت: «من کلیسایی را ترجیح می‌دهم که زخمی، کثیف و کثیف است، زیرا به خیابان‌ها بیرون آمده است». این یک منشور جدید از اکولزیولوژی بود — کلیسایی که از مارگینالیته نمی‌ترسد. لئو سیزدهم: جانشین و ادامه‌دهنده پاپ لئو سیزدهم، که در مه ۲۰۲۵ انتخاب شد، نه تنها این مسیر را به ارث برد بلکه آن را عمیق‌تر کرد. به عنوان یک اسقف در پرو، او می‌داند که فقر در آمریکای لاتین چیست نه از کتاب‌ها. در اولین انکلیکه خود «Lumen et Pax»، او یک فصل کامل به «اقتصاد مهربانی» اختصاص داد، جایی که پیشنهاد کرد یک صندوق بین‌المللی برای بستن بدهی‌های کشورهای فقیرترین ایجاد شود. لئو سیزدهم همچنین مبارزه با سوءاستفاده‌های مالی درون خود واتیکان را تقویت کرد، هزینه‌های نگهداری کوریا را شفاف کرد. رویکرد او عملگرا بود: نمی‌توان فقر را تبلیغ کرد که در رفاه زندگی می‌کند. بنابراین او به اصلاح مالیات واتیکان ادامه داد، هزینه‌های اداری را ۱۵٪ کاهش داد. کلیسا نه به عنوان یک سازمان خیریه مفهوم «کلیسای فقیر» امروز نه در مورد توزیع محصولات است. این به رسمیت شناختن این است که فقرا حق دارند در هئیت کلیسایی صدا ... Читать далее