مفهوم مغنون القلب القدس ویلهلم ووده چه چیزی بین خدمتکارانی که شب‌ها فرشتگان می‌کشیدند، پستچی‌ای که پاریس را ثبت کرده است، و جنگجوی سیرک که گوشت را منشود، مشترک است؟ آن‌ها توسط جمع‌آورنده و متخصص هنر آلمانی ویلهلم ووده متحد شده‌اند. در دهه 1920، او مفهوم «مغنون القلب القدس» (Peintres du Sacré-Cœur) را معرفی کرد. این اصطلاح را برای هنرمندان خودآموزی که آموزش دانشگاهی نداشتند، اما تحت تأثیر صدای درونی، ایمان و عشق به جهان خلق می‌کردند، استفاده کرد. هنر آن‌ها نه «بالا» و نه «پایین» است، بلکه خارج از هر نوع وارستگی است. مفهوم ووده منشور هنر ابتدایی بود و هنوز تأثیر می‌گذارد که ما چگونه به «پریمتیو» نگاه می‌کنیم. بیایید تحلیل کنیم. منشأ اصطلاح اصطلاح «مغنون القلب القدس» به کلیسای ساکره‌کور (قلب مقدس) در پاریس اشاره دارد که بر روی تپه مونمارت르 ساخته شده است. ووده، فرد مذهبی (اگرچه یهودی) دید که در این هنرمندان چیزی مقدس است: آن‌ها هنر را نه برای پول یا شهرت خلق می‌کردند، بلکه به عنوان دعا. کلمه «مغنون» موسیقیایی بودن و ریتمی کارهای آن‌ها را تأکید می‌کند. ووده آن‌ها را با «سرد» آوانگاردیست‌ها مقابله می‌کرد که هنر را با ذهن خود ساختند. «مغنون» با روح می‌خواندند. او این گروه را شامل سارافینا لوئی (سارافینا از سانلیس)، کامیا بومبوآ، لوئی ویوین، آندره بوشان و هنری روسو (اگرچه روسو قبل از این که ووده مفهوم را تشکیل دهد، مرده بود، او را پیشگام می‌دانست) قرار داد. نشانه‌های «مغنون القلب القدس» فقدان آموزش حرفه‌ای (نمی‌دانستند چگونه چشم‌انداز را بکشند، آناتومی). الهام عمیق شخصی (اغلب مذهبی یا مایستیک). تکنیکی که از بینش می‌آید، نه از قوانین. صداقت (نداشتن تمایل به شوک یا شوک‌زده کردن مانند سوررئالیست‌ها). همه آن‌ها برای شناخته شدن کار نمی‌کردند، بلکه به دلیل نیاز داخلی (برخلاف اکادمیک). هنر آن‌ها اغلب به صورت تصادفی توسط جمع‌آورندگان کشف می‌شد، نه از طریق گالری‌ها. مقابله با مدرنیسم ووده مدرنیسم را انکار نکرد. او با پیکاسو دوست بود و کوبیسم را جمع‌آوری می‌کرد. اما او فکر می‌کرد که مدرنیسم بسیار هوشمندانه و منطقی است و «مغنون» هنر را به منشاء خود بازمی‌گرداند — به شگفتی از جهان. در سال 1928، ووده نمایشگاه «پریمتیو‌های معاصر» را در پاریس برگزار کرد، جایی که سارافینا، بومبوآ، ... Читать далее