Fransız şansonsu sadece müzik değil. Bu, bir itiraftır, bir kırmızı şarap bardağı, geçmiş aşkın kokusu. Aznavur, Brel ve Piaf'ın şarkılarında işitilen tüm dokunaklı imajlar arasında, rosyo özel, neredeyse kutsal bir yer tutar. Rengi kan gibi kızarabilir, veda gibi beyaz olabilir veya rüya gibi pembe olabilir. Bu makalede, "gül kraliçesi"nin Paris bahçelerinden büyük şansonsülerin metinlerine nasıl taşındığını izleyeceğiz.“La vie en rose”: pembe yapraklarla görülen yaşamEn ünlü “pembe” şarkı olan “La vie en rose” Edith Piaf ile başlayalım. Adı “pembe yaşam” olarak çevrilebilir. Metinde doğrudan yaprak veya yaprakçık bahsedilmiyor olsa da, rosyo imajı her satırda asılı. Piaf, aşkın dünyayı pembe renge boyadığını şarkısında söyler. Şarkı, hayatı dolu şipşaklar olan sanatçının vizit kartı olarak olmuştur. Rözyo burada, gözlerinin sevgilisine verdiği mutluluğun metaforudur.“Les roses blanches”: sokak romanının klasiğiDaha az bilgili dinleyici, “Les roses blanches” (Beyaz rosyalar) şarkısını bilmeyebilir, ancak Fransızlar için XX. yüzyılın başının bir hitidir (Bерта Сильва tarafından icra edilmiştir, daha sonra Tanya). Şarkı, bir genç kızın aşkı simgeleyen beyaz rozyaları getirmesini istediğini, ancak zamanında yapamadığını ve ölmediğini anlatır. Beyaz rosyolar burada, naiflik, saflık ve belirsiz aşkın sembolüdür. Bu şarkı, gerçekçi şarkı olarak adlandırılan ve şansonun öncüsü olan, sözlerden daha çok çiçeklerin sesini dinlediği bir örnektir.Şarl Aznavur: rosyo olarak dramın tanığıÜstün Aznavur'un eserlerinde rosyo, birçok şarkıda yer alır. Örneğin, 1980'lerin repertuvarından “La rose”. Burada rosyo, insan duygularının zayıf bir tanığıdır: “Seni getirmek için rozyo taşıyorum, ancak o da sevgimiz gibi çiçek çiçek açacak”. Diğer bir şarkı, “Roses de septembre” (Eylül rozyaları), yaz sıcağından kurtulan çiçeklerin de o kadar güzel olduğunu anlatan son aşkın adanmıştır. Aznavur, rozyo'yu romantize etmez - onun çöküşüne, sesinin sahip olduğu trajediyi ekler.Жак Брель: rosyo ve ... Читать далее