Boşanma Sonrası İdeal Ayrı Yaşayan Baba: Post-Semaylik Gerçeklik Koşullarında Baba Rolünün Transformasyonu İntro: «Pazar Baba»den Sorumlu Eş-Babağa Boşanma sonrası çocuklarıyla ayrı yaşayan ideal babanın kavramı, köklü bir revizyona uğramıştır. Tarihsel olarak oluşmuş «Pazar Baba» stereotipi, epizodik buluşmalar ve maddi transferlerle sınırlı olan ve bugün tüm katılımcılar için yetersiz ve olası yaralayıcı olarak kabul edilen bir yapıdır. Modern ideal, yasal normlar (ortak yetiştirme ilkesi), toplumsal beklentiler ve gelişim psikolojisi başarıları arasında şekillenmektedir. Bu, güçlü, katılımcı ve esnek bir eş-baba modelidir, bu model, evlilik birliği dışında çocuklarla bağımsız, kaliteli ilişkiler kurar. 1. Yasal ve Normatif Dayanak: Tutarlı Ödeme Yapan Babadan Yetiştirme Sorumlusuğa Çoğu gelişmiş ülkedeki yasalarda önemli bir değişim olan, tek başına velayet (çoğunca annelik) modelinden ortak ebeveyn sorumluluğu modeline geçiş. Bu, boşanma evlilik ilişkisini sonlandırır, ancak ebeveyn ilişkisini sonlandırır demek değildir. Yasal açıdan ideal babanın kimliği: İletişim hakkını aktif olarak hayata geçiren, belirlenen takvimi tutarlı bir şekilde yerine getirir, ancak çocuğun iyiliği için esnek bir yaklaşım sergiler. Maddi yükümlülüklerini titizlikle yerine getiren (tutarlı ödeme), bunu «erişim bedeli» olarak değil, çocukların her iki evde de ihtiyaçlarını karşılamak için temel bir yükümlülük olarak görmektedir. Önemli kararların alınmasına katılan (öğrenim, sağlık, yer değiştirme), bu da anniyle en az seviyede işbirliği gerektirir. İlginç bir gerçek: Bağımlılık-odaklı yaklaşım (J. Bowlby) kapsamındaki araştırmalar, çocuğun boşanma sonrası babanın figürüne olan ölçülebilirlik ve güvenilirliksinin kritik önem taşıdığını göstermektedir. Çocuğun güven duygusu, ne kadar zaman geçirdiği kadar, zamanın kalitesi ve düzenliliği tarafından şekillenir. Çocuğun buluşmalarını iptal eden veya sadece « eğlenceli » aktiviteler için ortaya çıkan bir baba, çocuğun dünyaya ol ... Читать далее