Manгустunun evcilleştirilip evcil hayvan olarak yetiştirilme olasılığı, duygusal davranış, biyolojik özellikler ve etik normların karmaşık bir karışımını içerir. Köpekler veya kediler gibi binlerce yıl boyunca seleksiyona tabi tutulmuş olan manгустlar, hala doğal hayvanlardır ve bu türler, geleneksel bir evcil hayvan olarak yaşamayı benimsemekle iyi uyum sağlamaz. Ancak “evcilleştirmek” ve “evde yetiştirmek” kavramları birbirine eşittir ve belirli bir dereceye kadar bireysel evcilleştirme mümkündür. İnatçı bariyerler: Avcı ve kurban aynı kişide Temel sorun, manгустların doğuştan gelen ve tükenmez bir avcı aktivitesidir. Bu hayvanlar, doğada böcekler, kemiriciler, sürüngenler ve kuşlar gibi besinlerin içinde yaşayan doğal avcılar olarak doğarlar. Onların hareketlere verdiği tepki hızlıdır ve mantıkla değil, içgüdüyle yönlendirilir. Hatta doymuş bir manгуст bile, evdeki hamsiler, deniz faresi, kuşlar ve kediler gibi herhangi küçük bir hayvanı peşine düşürür ve yüksek olasılıkla öldürebilir. Bu avcı içgüdüsü, diğer evcil hayvanlarla güvenli bir şekilde birlikte yaşamanın neredeyse imkansız hale getirir. Aynı zamanda, manгустlar kendileri de daha büyük avcılar için sıkça av olurlar ve bu, onlarda sürekli kaçış veya savunma için hazır olma eğilimini oluşturur, bu da sinirlilik ve korkaklık olarak ifade edilir. Sosyal yapı ve alan ihtiyaçları Manгустlar, doğada karmaşık yapılandırılmış gruplarda, gelişmiş bir hiyerarşi ve iletişim sistemi ile yaşayan yüksek sosyal hayvanlardır. Tek başına bir daire veya evde yaşamak, onların temel ihtiyacı olan sürekli sibernetik iletişime karşıt bir durumdur. Aynı türden yoksun bırakılan bir manгуст, kronik bir stres durumuna düşebilir ve bu da yıkıcı davranışlara, mobbing veya saldırganlık olarak ifade edilebilir. Ayrıca, bu türler son derece aktiftir ve koşma, kazma ve araştırma için büyük yaşam alanlarına ihtiyaç duyarlar. Standart şehir apartmanı, onlara gerekli fiziksel ve zihinsel yükü sağlayamayabilir ve bu da huzursuzluk ve davra ... Читать далее