А.С. Пушкин'ın eserlerinde Noel: Fольклор dünyası ile kişisel trajedi arasında Giriş: Fольклор ve kişisel takvim yansımasıyla Noel'in Puskin mirasında dini dogmatik anlamda merkezi bir tema olmadığı, ancak önemli bir kültürel, takvimsel ve öykü oluşturma işareti olarak var olduğunu belirtmek gerekir. Puskin, Noel'i kilise teolojisi yerine daha çok halk folkloru (Kutlar) ve kendi zamanının sosyal yaşamının bir parçası olarak alır. Yaklaşımı sanatsal antropolojik olarak tanımlanabilir: Noel, onun için dünya sınırlarının ihlal edildiği, insanların davranışlarının değiştiği ve cehennem güçlerinin aktif hale geldiği bir zaman olarak ilgilendirdi. Noel döngüsü (Kutlar) olarak büyülü zaman Puskin'ın eserlerinde, özellikle öykülerde, Noel genellikle daha geniş bir dönem olan Kutlar'ın (25 Aralık Noel'den 6 Ocak Kutsal Taşkınlık'a kadar) bir parçası olarak ortaya çıkar. Bu dönem halk kültüründe sınırlı olarak kabul edilir, çünkü canlılar dünyası ile ruhlar dünyası arasındaki sınırlar incelir. «Evgeniy Onegin» (Bölüm V, dörtlük IV-X): Burada Rüsyalardaki en klasik ve en bilinen Rus Kutları'nın feodal mülkede tanımlanması yer alır. Puskin, belgesel doğruluğu ve ılımlı ironi ile törenleri kaydeder: Genç kızların kehanetleri («Kutlar gecesi / Onlar onlara / Erkek arkadaşlarını ve hizmeti öngörüyorlar»). Altın çanaklardan çıkarılan nesnelerin, onların geleceği belirlediği şarkılar («Zazdравno kolцо çıkarıyorlar / Altın çanak şarkısını söylüyorlar»). Öbür dünyaya karşı korku («Tanya korkuyor / Gizli şeylerin günleri»). Tanya Laringina göre Kutlar, psikolojik bir kızışma olur: Onun heyecanı, merakı ve geleceğin gizemine karşı titreme, törenlerde bir çıkış bulur. Ünlü aynalık kehaneti ve sonraki uyku – romandaki mistik merkezi oluşturur ve doğrudan Noel törenliği ile bağlantılıdır. İlgili olan, Noel'in kendisinin metinde tanımlanmadığı, aksine, folklorik, Hristiyan öncesi kökenli türevlere odaklanıldığıdır. «Mezarlıkçı`: Noel'in arkasındaki toplumsal alay «Belkin Hikayeleri» dizisin ... Читать далее