Avrupa, Amerika ve Avustralya'da Şarapçılık Kültürü: Terruvar ve Mentaliteye Karşılaştırmalı Analiz Şarapçılık, sadece fermente su teknolojisi değildir. Tarih, iklim, ekonomi ve hatta halkın karakterini içeren karmaşık bir kültürel koddur. Avrupa, Amerika ve Avustralya, üç farklı şarapçılık felsefi modelini temsil eder. Avrupa'da şarap, tarihin devamıdır, neredeyse arkeolojik bir eserdir. Amerika'da ise cesur bir start-up ve iş projesidir. Avustralya'da ise doğaya meydan okuma ve cesur deneyimci zaferidir. Bu üç bölgeyi karşılaştırdığımızda, toprak, çeşit, yaşlandırma ve en önemlisi tüketim yaklaşımında temel farklılıklarla karşılaşıyoruz. Eski Dünya: Avrupa'nın Kanunlar Koruyucusu Avrupa şarapçılığı, terruar ilkesine dayanır. Bu Fransızca kelime, Bordo, Burgonya, Toscana ve Ren Vadileri için kutsaldır. Burada, şarabın tadının belirli bir toprak parçasında doğduğuna, şarapçının kafasında doğmadığına inanılır. Avrupa'daki üretici, daha çok toprağın iradesinin yönlendiricisi, yaratıcı değil. Bu yüzden, Eski Dünya, appellationlara -sıkı bir düzenlemeye sahip kesin olarak tanımlanmış coğrafi bölgelere- aşırı derecede duyarlıdır. Fransız Bургундia'yı örnek alalım. Orada hala rahiplerin ortaçağ haritalarını kullanarak parçaları parçalara ayırırlar. Burada pino noir, sadece bir üzüm değil, özel olarak需要的 известняковым склонам sahip tıknaz bir çocuktur. Avrupa şarapçısı, sulama veya yapay maya kullanmaktan daha fazla hasat reddeder. İtalya'da Piyemonte bölgesinde, şarap Barolo statüsünü kazanmadan önce çamurda en az süre tutma kuralları hala vardır. Bu, sadece konservatizm için konservatizm değil, kalitenin zamanla test edildiğine olan en derin inançtır. Avrupa kültürünün özel bir özelliği, şaraba yemeğe yaklaşımıdır. İspanya, Yunanistan ve Güney Fransa'da günlük olarak şarap içilir, ancak genellikle uyuşukluk amacıyla değil. Şarap, dijestif, aperatif ve yemeklerin vazgeçilmezi olarak görülür. Avrupa'da on yıllardır aynı çiftçilerden şarap satın alanlar, yıllıkları yü ... Читать далее