A. S. Homyakov bir İngilizsever olarak: Slavofilizmin kalbinde bir Batıcı paradoksu Giriş: İngiltere felsefi bir karşıt olarak Aleksey Stepanoviç Homyakov (1804-1860) erken Slavofilizmin merkezi figürlerinden biridir; öğretileri Batı rasyonalizmine eleştiri ve Rus Ortodoks topluluğunun özgünlüğünün savunulması ile ilişkilendirilir. Ancak onun kişiliği ve entelektüel yolu derin bir paradoks içerir: Homyakov tutkulu bir İngilizseverdi. İngiltere'ye olan ilgisi yüzeysel veya gündelik değil, derin felsefi ve dini bir nitelik taşıyordu. Ona göre İngiltere, genel anlamda "Batı" değil (ki bunu rasyonalist, kişiliksiz Roma-Cermen dünyası ile özdeşleştiriyordu), devrimci Fransa ve metafizik Almanya'ya karşı özel, muhafazakâr ve organik bir alternatiftir. İngilizseverliği, kendi Slavofil sistemini inşa etmede önemli bir bileşendi. Homyakov'un İngilteresi: "canlı gelenek" ve "organik muhafazakarlık" ülkesi Birçok çağdaşı İngiltere'yi parlamenterlik ve burjuva ilerlemesinin anavatanı olarak görürken, Homyakov orada başka şeyleri değerli buluyordu: Yazısız anayasa ve teamüllerin üstünlüğü (Common Law): İngiliz devletinin soyut teorilerden (Fransızca gibi) değil, tarihi gelenekten ve eski kurumların organik gelişiminden doğduğunu hayranlıkla izliyordu. Bu, halkın gerçek yaşamının yazısız, irrasyonel temellere dayandığı fikriyle uyumluydu. Burke'un muhafazakarlığı devrime karşı bir antitez olarak: Edmund Burke'un felsefesi, Fransız Devrimi'ne tarihsel süreklilik ve "ön yargılar" adına yapılan eleştirisi Homyakov'a çok yakındı. İngiltere'de Burke idealinin - toplumu şiddetli kopuş yerine kademeli reform yoluyla geliştiren bir toplum - gerçekleşmesini görüyordu. Dini özgür düşünür ve İngiliz teolojisi uzmanı: Derin bir Ortodoks teologu olan Homyakov, sadece Anglikanlığı değil, aynı zamanda İngiliz dini hareketlerin - Puritanlar, Kuakerlar, Metodistler - tarihini de çok iyi biliyordu. Anglikan teologlarıyla (örneğin William Palmer ile) canlı yazışmalar yaptı, onlara Ortodoksluk özünü ... Читать далее