۲۵۰ سال از اعلام استقلال ایالات متحده: بین فریاد جشن و سوال وجودی ۴ ژوئیه ۲۰۲۶، ایالات متحده آمریکا از تولد ۲۵۰ ساله خود جشن می‌گیرد — هفتاد و پنجمین سالگرد امضای اعلامیه استقلال. در فیلادلفیا، جایی که ۲۵۰ سال پیش کنگره قاره‌ای دوم این سند را که اعلام پایان رابطه با تاج و تخت بریتانیا بود، پذیرفت، امروز سخنرانی‌های ملی‌گرایانه در جریان است. در خیابان ملی در واشنگتن، نمایش بزرگ «آتش‌بازی آمریکا» با رکوردی از ۸۵۰ هزار آتش‌بازی برگزار می‌شود. برای اولین بار در تاریخ، در روز استقلال، بالون معروف در میدان تایمز-اسکویر در مانهاتن پایین می‌آید. اما پشت این شکوه، واقعیت نگران‌کننده‌ای وجود دارد: جامعه آمریکایی به این سالگرد به شدت تقسیم شده است و سوال اصلی که در روز ۲۵۰ سالگی مطرح می‌شود این است که آیا این کشور می‌تواند به اندازه‌ای که حداقل به آن نیاز دارد، ادامه دهد؟ اعلامیه‌ای که جهان را تغییر داد در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶، نمایندگان سیزده مستعمره بریتانیایی در فیلادلفیا سندی را تصویب کردند که توسط توماس جفرسون نوشته شده بود. در آن، ایده‌هایی که امروز به نظر ما خودبه‌خود آشکار است، اما در آن دوره به چالش کشیدن بود: همه انسان‌ها برابرآمده‌اند و حقوق غیرقابل انکار زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی دارند. اعلامیه حق مردم را برای تغییر یا لغو حکومتی که این حقوق را نقض می‌کند، تضمین کرد. مانند این که رئیس‌جمهور آلمان فرانک-والتر شتاینمایر در پیام تبریک خود اشاره کرده است، انقلاب‌کنندگان سندی امضا کردند که باید تاریخ را تغییر دهد. این اصول بنای هویت آمریکایی شدند. در طول ۲۵۰ سال، این کشور سعی کرده است «اتحاد بهتر» را بسازد، مانند آنچه در پیش‌گفتار قانون اساسی آمده است. اما این راه هرگز مستقیم نبود: اعلامیه برابرآمادی عمومی را اعلام کرد، اما جمهوری که پس از آن به دنبال آن آمد، قرن‌ها با بردگی، تبعیض نژادی و نابرابری مبارزه کرد. قانون اساسی، مانند آنچه تاریخ‌دانان اشاره کرده‌اند، تاریخ یک توبه نیمه‌تمام بود — هر اصلاحی اعتراف به این بود که سند اصلی ناقص باقی مانده است. جشنواره‌ای که تقسیم کرد ایالات متحده برای ۲۵۰ سالگی خود به طور جدی آماده شده است. در سال ۲۰۱۶، کنگره کمیسیون هفتاد و پنجمین سالگرد را برای هماهنگی جشن‌های ملی ایجاد کرد. در ژانویه ۲۰۲۵، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ دستوری برا ... Читать далее